1. avgust 1953
Bogdan Diklić (1953) svojom dugom i raznovrsnom karijerom pokazuje da se umetnička veličina gradi strpljenjem, iskrenošću i potpunom posvećenošću pozivu. On pripada onim glumcima koji nikada ne osvajaju publiku širokim gestom i velikim prostorom, već tihom snagom duha i šarma koji unose u svaki svoj lik. Sa podjednakom uverljivošću tumači ljude koje život nosi i one koji mu se opiru, otkrivajući u svima njima zrno dobrote, slabosti ili nade. U njegovim ulogama prepoznaje se dragoceno osećanje glumačke mere koje nikada ne traži da bude veće od samog lika. Diklićeve interpretacije ostaju sveže i bliske gledaocima, bez obzira na vreme u kojem su nastale. Upravo zato on pripada društvu najpoznatijih i najdražih glumaca sa našeg prostora.
